Gestratificeerde steekproeftrekking
Er zijn 9 (hoofd-)manieren om een steekproef te trekken. Alle zijn goed, maar in de ene situatie is de ene manier beter dan de andere.
Uit F. van der Zee: Kennisverwerving in de Empirische Wetenschappen, de methodologie van wetenschappelijk onderzoek. BMOOO, Groningen.
De elementen in een populatie kunnen qua verhouding op een kenmerk nogal scheef verdeeld zijn. Zo zullen er in een branche meer bedrijven zijn met een kleine omzet dan met een grote omzet. Dit zou er toe kunnen leiden dat er te weinig bedrijven met een grote omzet worden geselecteerd. Om hiervoor te corrigeren kan een populatie worden ingedeeld in verschillende groepen. (Hier wordt meestal de Latijnse term voor groep gebruikt, namelijk stratum.) Van ieder stratum worden nu willekeurig een x-aantal elementen geselecteerd. De wijze waarop binnen een stratum de elementen getrokken worden kan volstrekt a-select zijn (gestratificeerde a-selecte steekproeftrekking), dan wel volgens een a-select begin (gestratificeerde steekproeftrekking met a-select begin).
Bij de analyses en de interpretatie van de uitkomsten zal de onderzoeker rekening moeten houden met de scheve verhouding die nu in de steekproef zit. Het moge duidelijk zijn dat als de onderzoeker de scores wil wegen dit aangegeven moet worden in het analyseplan.
