Vraagstelling; Eisen aan de vraagstelling
Alleen op een goede vraagstelling is een correct antwoord mogelijk maar een garantie is er niet. Een goed antwoord op een slechte vraag is onmogelijk.
Uit: F. van der Zee: Kennisverwerving in de Empirische Wetenschappen, de methodologie van wetenschappelijk onderzoek. BMOOO, Groningen, 2004.
Aan de vraagstelling van het onderzoek stellen we hoge eisen. Immers, alleen op een goede vraag, kan een goed antwoord komen, maar een garantie is dat niet. Een goed antwoord op een slechte vraag bestaat niet. Indien de vraagstelling van het onderzoek niet goed is, is de kans groot dat zowel de onderzoeker als de opdrachtgever na afloop van het onderzoek ontevreden zijn over de gang van zaken.
Een goede vraagstelling moet aan vier eisen voldoen:
- 1. De vraagstelling moet zodanig geformuleerd zijn dat de vraag te beantwoorden is.
- 2. De vraagstelling moet zodanig zijn opgesteld dat ook duidelijk is welke onderzoeksaanpak gewenst is.
- 3. De vraagstelling moet zodanig geformuleerd zijn dat duidelijk is met welk type of wat voor soort antwoord de opdrachtgever tevreden is.
- 4. De begrippen in de vraagstelling moeten eenduidig zijn, dat wil zeggen niet voor meerdere uitleg vatbaar. Indien de eenduidigheid ontbreekt, kan dat verbeterd worden door de vraagstelling scherper te formuleren, door meerdere kernvragen te formuleren, of door het geven van een korte toelichting.
De vraagstelling is richtinggevend voor de verdere uitwerking van het onderzoek, inclusief het onderzoeksdesign, de meetinstrumenten, de wijze van dataverzamelen, de uit te voeren analyses, en het te schrijven antwoord in het onderzoeksverslag. Eigenlijk is het zelfs zo, dat als de vraagstelling goed is geformuleerd, de rest van het onderzoek er als vanzelfsprekend uit voortkomt.
